چالشهای بزرگی که سد راه تحصیل دانشآموزان عشایری است/ تعلل برای حل مشکلات مشخص!
به گزارش خبرنگار تابناک از استان بوشهر، عشایر استان بوشهر حدود ۵۲۰۰ خانوار و جمعیتی بیش از ۲۹ هزار نفر دارند که در قالب یک ایل، ۵ طایفه و ۳۸ تیره و ۱۰۳ بنکو، سازمان یافتهاند؛ بطوریکه در محل قشلاق (استان بوشهر) خانوارهای طوایف و تیرههای مذکور در تمام شهرستانهای استان به جزء بوشهر، گناوه و کنگان دارای مراتع و سکونت گاههای قشلاقی هستند.
شهرستانهای دشتستان، دشتی، تنگستان، دیر، جم، دیلم مناطق عمده استقرار دائم و قشلاقی عشایر استان بوشهر محسوب میشود و این جامعه عشایری در عرصههای امنیت غذایی، تولید اقتصادی و حوزههای اجتماعی و فرهنگی نقش بسیار مهمی را ایفا میکنند.
عشایر به عنوان قشر مولد، کم توقع و پرتوان در خط مقدم امنیت غذایی قرار دارند که تاثیر بهسزایی در بخشهای اقتصادی و تولیدی منطقه و استان بوشهر دارند.
از سوی دیگر تاریخ عشایر غیور ایران اسلامی و استان بوشهر مملو از افتخارآفرینی و ایثارگریهایی بزرگ و تاریخی است اما برای رفع مشکلات جامعه عشایری استان، دستگاههای متولی باید برنامهریزی کرده و نسبت به ارتقای خدماترسانی به آنها اهتمام ورزند.
یکی از مهمترین چالشهای عشایر استان بوشهر، بحث تحصیل دانشآموزان است. البته در حال حاضر، ۷۶ مدرسه عشایری فعال هستند و حدود ۷۱۲ دانشآموز عشایری در این مدارس تحصیل میکنند اما چالش بزرگ فقدان معاونت عشایری در چارت تشکیلاتی آموزش و پرورش استان بوشهر، مشکلات بسیاری را برای تحصیل مناسب و مطلوب کودکان و نوجوانان عشایری ایجاد کرده است.
در این رابطه، چندی پیش مسئولان ذیربط در مدیریت امور عشایر استان بوشهر نسبت به وضعیت سواد در جامعه عشایری استان هشدار داده و اعلام کرده بودند که حدود ۱۰ درصد از جمعیت عشایری بوشهر بیسواد هستند.
این موضوع زنگ خطری جدی در حوزه آموزش عشایر بهشمار میرود و ماحصل یک مشکل اساسی یعنی «نبود نمایندگی یا اداره آموزش و پرورش عشایر در استان بوشهر» است که استقرار آن، میتواند نقش مؤثری در کاهش بیسوادی و ساماندهی آموزش عشایری داشته باشد.
در حال حاضر، پایش وضعیت سوادآموزی جامعه عشایری با استفاده از ظرفیت شوراهای عشایری و معتمدان محلی در دستور کار قرار دارد تا آمار دقیقتری از افراد بیسواد و کمسواد از جامعه این جامعه بدست آید اما این مساله درمان موقتی برای یک درد بزرگ است.
چالش چارت تشکیلاتی و نظارت در استان دیگر!
چند روز پیش هم «ابراهیم احمدی» مدیرکل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس استان بوشهر در نشستی خبری به این اشاره کرد و گفت: «آموزش و پرورش عشایری بوشهر زیرنظر فارس است» این عبارت، هسته اصلی مشکل یعنی نبود معاونت یا اداره کل مستقل در چارت آموزش و پرورش استان بوشهر را تائید میکند.
وی همچنین بر لزوم رسیدگی به این مساله تاکید و وعده داد که طرح احداث مدارس عشایری در استان بهجای سیاهچادرها کلید زده شده است تا از نظر فیزیکی، شرایط بهتری برای دانشآموزان فراهم شود.
مدیرکل نوسازی مدارس به مشکل وابستگی مدیریتی تحصیل دانشآموزان جامعه عشایری استان بوشهر به استان فارس اشاره و اعلام کرد که «۲۲ کلاس درس عشایری در نقاط مختلف استان شناسایی و برای دانشآموزان این مناطق مدارس ایمن احداث و به آموزش و پرورش تحویل داده شده» اما صحبتهای وی بیشتر بر حل مشکل از طریق ساخت فضاهای آموزشی متمرکز است تا اصلاح چارت سازمان؛ یعنی با تامین زیرساختهای فیزیکی، بخشی از مشکلات ناشی از این ناهماهنگی مدیریتی جبران شود.
همچنین بر اساس بررسیها، نقاط دارای اولویت و نیاز بحرانی فضای آموزشی در شهرستانهای بوشهر، دشتی، دشتستان و تنگستان شناسایی و مشخص شده است که در هر منطقه چه نوع مدرسهای، با چه مقطع تحصیلی و چه ظرفیتی باید احداث شود تا توسعه فضاهای آموزشی متناسب با روند رشد جمعیت انجام گیرد.
البته این اقدامات در صورت ایجاد نمایندگی یا اداره آموزش و پرورش عشایر در استان بوشهر و خروج آموزش و پرورش عشایری این استان از نظارت در استان دیگر یعنی فارس، میتواند یک راهکار اساسی باشد و به آموزش مطلوب و شایسته برای کودکان و نوجوانان جامعه عشایری استان و پرورش آیندهسازان ایران، کمک شایانی کند.
در روزهایی که راه حل مشکلات تحصیل جامعه عشایری کشور مشخص است، مشخص نیست که چرا مسئولان ذیربط، برای اینکه این مشکل به بحران تبدیل نشود، اقدام بهموقع و مناسب انجام نمیدهند؟!
انتهای پیام/