کد خبر: ۶۸۳۸۳۲
تاریخ انتشار: ۰۴ آذر ۱۳۹۷ - ۱۶:۰۴ 25 November 2018

تجربۀ چند ساعت بی‌برقی، برای بسیاری از شهرنشینان، تجربه‌ای ملموس و سخت است. حالا تصور کنید همین وضعیت، بیش و کم، در تمام روزها و شب‌ها جاری شود؛ برق نباشد، سرمای زمستان سرد ِ منطقه زاگرس باشد و روستایی دورافتاده در میان کوه‌های سر به فلک کشیده، حداقل هفت ساعت تا نخستین شهر، فاصله داشته باشد. این، وضعیت ِ روستاهای حوالی الیگودرز در استان لرستان است. حوالیِ حوالی هم که نه. رسیدن به این روستاها که در بخش بشارت و دهستان‌های ذلقی شرقی و غربی‌اند، نیازمند عبور از مسیرهای صعب‌العبور و گردنه‌های پرخطر است. همین دورافتادگی باعث شده تا برق‌رسانی به این مناطق با دشواریی‌هایی همراه باشد. صفحه‌های خورشیدی، تنها منبع تهیه برق این روستاهاست که رسیدگیِ مناسبی به آنها نشده و بخاطر مستهلک شدن، باطری‌هایش عملاً بدون استفاده است. آنها هم اگر تعویض شوند، کمبود نور آفتاب در این منطقه، موجب می‌شود تا استفاده از انرژی خورشید، برای تأمین شبانه‌روزیِ برق این روستاها کافی نباشد. بخاطر همین‌هاست که وقتی آفتاب کم‌کم غروب می‌کند، برخی ساکنان این روستاها روی تپه‌ای یا بامی می‌نشینند، تا آخرین لحظات چشم‌اندازشان را نظاره کنند. بعد از غروب، آنها می‌مانند و سکوت شب و سوسوی فانوس‌های پراکنده و خاموشی‌ای که برایشان به عادت تبدیل شده است. 

نمایی از روستای پز علیا از توابع بخش ذلقی شرقی ِ الیگودرز که با غروب خورشید همه ساکنان آن راهی جز ماندن در خانه‌ها ندارند.

دختران و زنان روستا بیشترین استفاده را از روشنایی روز دارند. بخاطر نبود برق و روشنایی شب و تاریکی اتاق‌ها در روز، آنها  مجبورند کارهای روزانه خود را بیرون از خانه انجام بدهند.

صفحه‌های خورشیدی بعد از شش سال تعمیر نشده‌اند. بسیاری از آنها بلااستفاده مانده است و اهالی توان تعویض باطری‌ها را ندارند.

این لامپ‌ها زمان زیادیست که روشن نشده اند. باطری صفحه‌های خورشیدی بلااستفاده مانده است و اهالی توان تعویض باطری‌ها را ندارند.

جوانان روستا به خاطر نبود برق و محروم بودن از داشتن تلویزیون، اوقات فراغت خود را پیش از غروب آفتاب بر پشت بام‌های خانه‌های روستا به گفتگو سپری می‌کنند.

در نبود برق و از کار افتادن پنل‌های خورشیدی، فانوس و نور ِ آتش چوب بلوط تنها منبع انرژی و روشنایی خانواده‌هاست.

همزمان با غروب آفتاب، چراغ‌ها، فانوس‌ها و آتش‌ چوب بلوط بر ایوان‌های خانه‌های اهالی این مناطق دیده می‌شود.

با غروب آفتاب و فرا رسیدن شب، بخاطر نبود برق و نبود امکاناتی مانند تلویزیون، کودکان تقریبا هیچ کاری برای انجام دادن ندارند. آن‌ها دقایقی بعد از خوردن شام، باید بخوابند.

کودکان تنها در ساعات اولیه شب که آتش چوب‌ها و فانوس‌ها دایر است می‌توانند بیدار بمانند.

مردم روستا برای عبور و مرور در شب از نور چراغ موتور سیکلت‌ها استفاده می‌کنند که بدلیل نبود روشنایی معابر در روستا و شرایط کوهستانی، گاهی منجر به پرت شدن به دره و خسارات جانی می‌شود.

غالب مردان روستا با نزدیک شدن به غروب آفتاب بر ایوان ها آتش روشن می‌کنند و تا برگشت گله از کوه، خود را سرگرم می‌کنند.

غالب مردان روستا با نزدیک شدن غروب آفتاب بر ایوان ها آتش روشن می‌کنند و تا برگشت گله از کوه، خود را سرگرم می‌کنند.

فانوس تنها منبع روشنایی مردم روستاست که از روشنایی آن برای عبور و مرور در روستا استفاده می‌کنند.

اتاق‌ها تاریک است و اهالی سعی می‌کنند، نهایت استفاده را از روشنایی روز بکنند.

اهالی سعی می‌کنند، نهایت استفاده را از روشنایی روز بکنند. آن‌ها تقریبا همه فعالیت‌هایشان را در نور روز و در بیرون از خانه انجام می‌دهند.

مواد غذایی در نبود برق و  وسایل برقی مانند یخچال به سرعت فاسد می‌شود.

صفحه‌های خورشیدی بعد از شش سال تعمیر نشده‌اند. بسیاری از آنها بلااستفاده مانده است و اهالی توان تعویض باطری‌ها را ندارند.

برای استفاده از صفحه‌های خورشیدی باید آنها را مدت زمان زیادی جلو نور آفتاب قرار داد. با توجه به شرایط اقلیمی و نوع آب و هوای منطقه، مدت زمانی که نور خورشید بر روستا می‌تابد محدود است.

چوب جنگل‌های بلوط نقش تعیین کننده‌ای در تامین انرژی اهالی دارد.

در برخی از روستاهای ذلقی شرقی، سازمان منابع طبیعی استان لرستان، برای جلوگیری از قطع درختان و سوزاندن آن‌ها توسط اهالی، اقدام به توزیع آبگرم‌کن‌های خورشیدی کرده، ولی به دلیل شرایط اقلیمی و نوع آب و هوای منطقه، مدت زمانی که نور خورشید بر روستا می‌تابد محدود است.

جغرافیا و صعب العبور بودن محل زندگی اهالی دهستان‌های ذلقی شرقی و غربی نقش تعیین کننده‌ای در محرومیتشان از نعمت برق رسانی دارد.

جغرافیا و صعب العبور بودن محل زندگی اهالی دهستان‌های ذلقی شرقی و غربی نقش تعیین کننده‌ای در محرومیتشان از نعمت برق رسانی دارد.

بی‌برقی دلیل استفاده مردم از چوب‌های بلوط، برای روشنایی و تامین سوخت است که این امر باعث تنک شدن جنگل های بلوط شده است.

جغرافیا و صعب العبور بودن محل زندگی اهالی دهستان‌های ذلقی شرقی و غربی نقش تعیین کننده‌ای در محرومیتشان از نعمت برق رسانی دارد.

نبود برق و نبود وسایل برقی مثل یخچال باعث شده اهالی برای خنک نگه داشتن آب آشامیدنی خود که از چشمه‌های دور از روستا تامین می‌شود، از پوست بز و گوسفند استفاده کنند.

بی‌برقی خانوارهای روستا آن ها را از داشتن پمپ آب محروم کرده است. چشمه تنها راه تامین آب آشامیدنی اهالی است.

بی‌برقی خانوارهای روستا آنها را از داشتن پمپ آب محروم کرده است. آوردن آب از چشمه تنها راه تامین آب آشامیدنی اهالی است که گاهی وقت‌ها باید مسافت طولانی را برای آوردن آب طی کنند.

جغرافیا و صعب العبور بودن محل زندگی اهالی روستاهای ذلقی شرقی و غربی نقش تعیین کننده‌ای در محرومیت‌شان از نعمت برق رسانی دارد.

باطری صفحه‌های خورشیدی بعد از شش سال تعمیر نشده‌اند. بسیاری از آن ها بلااستفاده مانده است و اهالی توان تعویض باطری‌ها را ندارند.

صفحه‌های خورشیدی بعد از شش سال تعمیر نشده‌اند. بسیاری از آن ها بلااستفاده مانده است و اهالی توان تعویض باطری‌ها را ندارند.

اتاق‌ها تاریک است و اهالی سعی می‌کنند، نهایت استفاده را از روشنایی روز بکنند.

در نبود برق، اهالی روستا را فقط در ساعات اولیه شب که آتش چوب‌ها و فانوس‌ها برپاست می‌توان در کنار یکدیگر دید.

کودکان تنها در ساعات اولیه شب که آتش چوب‌ها و فانوس‌ها برپاست می‌توانند بیدار بمانند.

فانوس تنها منبع روشنایی مردم روستا در اتاق‌هاست.

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار