در هفته پیش شاهد سیل و آب گرفتگی در استان های شمالی کشور و قطع دسترسی های محلی و راه های ارتباطی بین روستاها بودیم.رویدادی که خسارات عدیده ای را در استان های شمالی سبب گردید. سوال اینجاست که آیا واقعا ما با بلایای طبیعی مواجه هستیم یا به کرات هزینه های بی تدبیری و سو مدیریت مدیران قبلی و فعلی را پرداخت می کنیم؟
کد خبر: ۶۷۴۹۶۳
تاریخ انتشار: ۰۹ آبان ۱۳۹۷ - ۱۸:۱۳ 31 October 2018

پیشگیری از وقوع سیل کار یکی دو روز نیست. چرا که این پدیده ، پدیده ای تک عاملی، تک سطحی و آنی نبوده که بتوان بشکل دفعی و فوری به مقابله آن رفت. رئیس جمهور دستور دادند مسٶلین ضمن رسیدگی به سیل زدگان گیلان و مازندران اقدامات لازم برای پیشگیری از وقوع سیل را هم انجام بدهند. کانال کشی، لایروبی رودخانه‌ها ، ضابطه مند کردن برداشت شن و ماسه از کف رودخانه ها و غیره کمک می‌کند تا به میزان کمتری از این پدیده مخرب،متاثر شویم. ولی چقدر می‌تواند کمک کند؟ وقتی مانع اصلی وقوع سیل، یعنی درختان از بین رفته‌اند و جایش بدون نظارت و غیر قانونی ویلا پشت ویلا ساخته شده، چطور می‌توان جلوی وقوع سیل را گرفت؟ چطور می‌توان از طغیان رودخانه‌ها جلوگیری کرد وقتی پاک تراشی جنگل ها و برداشت بی ضابطه از منابع طبیعی ،مطرح است. سیلی که در عرض دو روز ، این‌ همه خسارت به بار آورده، چندین پل را نابود کرده، جان چند نفر را گرفت و کلی از شهروندان را هراسان ساخت، نتیجه‌ ساخت و ساز بی حد و مرز ویلاهاست.نتیجه برداشت بی ضابطه از جنگل و مرتع و کم توجهی به آبخیزداری و آبخوان است. نتیجه غارت رودخانه ها و برداشت بی حد و اندازه شن و ماسه است و ..... . پس باید بپذیریم که طبیعتی که به دست خودمان تبر به درختانش زدیم ، حالا بلای جان‌مان بشود. تحلیل یکی از ساکنان محلی شهر تنکابن در رابطه با علل خیزش سیل در بستر رودخانه‌های شهرستان تنکابن، بر اساس تجربیات و مشاهدات عینی‌ چند دهه‌ای‌اش!(۱۳مهرماه 1397)

اشتراک گذاری
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
* :
آخرین اخبار